0
  • سبد خرید شما خالی است.

معرفی 4 مورد از اصول حسابداری

اصول حسابداری

در این مقاله قصد داریم 4 اصل مهم و اساسی از اصول حسابداری را بیان کنیم. در حسابداری علاوه بر داده های بدست آمده، به راهنمایی ها و دستوراتی واضح تر نیز نیاز داریم. این رهنمودها و دستورالعمل ها به اصول حسابداری شناخته و پذیرفته شده اند. این مقادیر در مقایسه با داده های موجود در جوانب مختلف حسابداری بسیار کاربردی و البته اجرایی هستند.

معرفی 4 مورد از اصول حسابداری

زیرساخت اولیه اصول حسابداری بر اساس داده ها صورت می گیرد و در ادامه توسط اصول حسابداری اجرا می شوند.اصول  رعایت شده در اندازه گیری، ثبت و طبقه بندی، ارائه گزارشات و نتایج در معاملات و همه روادیدی که دارای اثر مالی بر یک واحد اقتصادی هستند را اصول حسابداری می گویند.

در واقع نحوه طبقه بندی، اندازه گیری، تعیین میزان سود و ثبت حالت کلی وضعیت مالی یک واحد اقتصادی را اصول حسابداری مالی مشخص می کند.در ادامه به تعریف اصول مهم حسابداری می پردازیم.

تعریف و شناخت انواع اصول حسابداری

اصول حسابداری از چهار مورد زیر تشکیل شده است: 

  • اصل بهای تمام شده

  • اصل تحقق درآمد

  • اصل تطابق 

  • اصل افشای کامل در حسابداری 

تعریف اصل بهای تمام شده 

بر طبق این اصل تمام معامله های حسابداری و همچنین تمام روادید در دفاتر مربوط ثبت می گردند. بهای تمام شده یا نهایی در واقع ارزش آن دارایی در زمان مبادله می باشد.

بدهی ها نیز همان میزان مبلغ که در طی مبادله به عنوان بدهی در نظر گرفته شده و در جا اندازه گیری و ثبت می شود.

اگر مبادلات توسط واحدهای غیر پولی صورت گیرد ارزش دارایی نیز معادل ارزش دارایی مشابه در زمان انتقال مالکیت است.

اصول حسابداری

اصل افشای کامل در حسابداری

این اصل بر این اساس است که تمام اتفاقات و ورویدادهای مالی که به واحد تجاری مربوط است به طور کامل ، افشا گردد.

در اصل حسابدار موظف است تمام اتفاقات مالی را در متن توضیحات صورت های مالی به صورت یادداشت کامل و قابل فهم ارائه کند. علاوه بر این تمامی گزارشات مالی نیز باید ضمیمه گردند. این اطلاعات باید طوری باشد که استفاده کنندگان بتوانند به صورت معقول آن ها را به کار گیرند. ارائه این گونه اطلاعات به شیوه ای که ذکر شد را اصل افشا می گویند.

بهتر است بدانید اصل افشا در حسابداری به این معنی نیست که همه داده ها و اتفاقات باید افشا گردد. بلکه در روند افشای اطلاعات باید به دو نکته توجه داشته باشید. نکته اول هزینه افشا و نکته دوم مرتبط بودن افشای اطلاعات می باشد.

اصل افشا رابطه متقابلی با اجتناب مالیاتی دارد. در واقع هر چقدر افشای اطلاعات بهتر انجام شود اجتناب از مالیات نیز بیشتر می شود.

اصل تطابق هزینه با درآمد 

بر اساس این اصل تمامی هزینه های صورت گرفته در ایجاد درآمد باید به حساب همان دوره ای که درآمد از آن بدست آمده مرتبط گردد. از آنحایی که سود هر دوره مالی را اختلاف میان درآمد آن دوره و هزینه ها تشکیل می دهد، اهمیت اختصاص سود و هزینه به دوره مالی مرتبط به خود پدیدار می شود.

در این اصل بسیاری از هزینه هایی که صورت گرفته بدلیل ایجاد منافع در دوره های بعدی به صورت دارایی در همان دوره در دفاتر حسابداری ثبت می شوند. در این اصل باید درآمد را در همان دوره ای که محقق می شود اندازه گیری و ثبت کرد.

چه ارتباطی بین درآمد و هزینه در اصل مقابله وجود دارد؟

بعضی هزینه ها ارتباطی از نوع علت و معلولی با درآمد ثبت شده در دوره مالی دارند، به همین دلیل با تحقق درآمد ، دارایی های مورد استفاده به عنوان هزینه در نظر گرفته می شوند.

اصل تحقق درآمد

در اصول حسابداری داریم که درآمد زمانی که کسب می شود باید اندازه گیری و ثبت شود و ثبت درآمد قبل از به دست آمدن آن بدلیل اینکه قابل اندازه گیری نیست قابل اتکا نیز نیست.

در حسابداری یک قانون کلی برای شناخت درآمد وجود دارد. درآمد باید قابل اندازه گیری و قابل اتکا باشد. بر طبق اصل تحقق درآمد، درآمد نباید به هنگام دریافت وجه ثبت شود بلکه همان زمانی که قابل اندازه گیری است می توان آن را به عنوان درآمد ثبت کرد.

بر اساس این اصل در روند ثبت درامد باید سه مورد زیر رعایت شود:

1.کارهای مربوط به کسب درآمد انجام شده باشد.

2.میزان درآمد به طور مطمئن اندازه گیری شود.

3.درآمد را بتوان با اطمینان به مرحله وصول رساند.

روش های شناسایی و اندازه گیری درآمد در اصول حسابداری

blank

روش فروش: درآمد در مرحله فروش ثبت می شود.

روش وصول: این روش در زمانهایی کاربرد دارد که دریافت وجه به طور کامل صورت نگرفته یا دریافت وجه مطمئن نباشد. در واقع فروشنده منتظر دریافت وجه می ماند تا به مرحله ثبت درآمد برسد. این کار بسیار محافظه کارانه برای شناسایی می باشد.

روش اقساطی: این روش نوعی وصول است که در مقاطع مختلف زمانی محقق می شود و برای فروش اقساطی مورد استفاده قرار می گیرد. در این روش سود حاصل از فروش، به تدریج وصول و سپس ثبت می گردد.

روش تکمیل کار: این روش برای کارهای خدماتی که انجام آن ممکن است سالها زمان ببرد مورد استفادخ قرار می گیرد. در این مورد برای شناسایی زمان ثبت درآمد بهترین کار این است که کل درآمد در زمان تکمیل کار ثبت شود.

روش درصد پیشرفت کار: این روش نیز برای کارهایی است که در طولانی مدت انجام می شود. در این روش، درآمد در هر دوره ای که پیشرفتی در انجام کار پدید آید شناسایی می شود. به این صورت که هر سال درصد تکمیل کار معین می شود و بر اساس آن درصد درآمد مشخص می شود. این روش زمانی قابل انجام است که میزان درصد پیشرفت کار قابل اندازه گیری باشد. 

ارسال یک پاسخ

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *